Kamp de Beetse werd gebouwd nabij het dorp Sellingen in Oost-Groningen. Het kamp was bedoeld als werkverschaffingskamp voor werkloze mannen in de crisistijd van de jaren dertig. Zij werden ingezet voor de ontginning van de woeste gronden in het gebied, zoals heidevelden en veengronden. Deze werkzaamheden moesten niet alleen het land bruikbaar maken voor landbouw, maar boden ook broodnodige werkgelegenheid.

In de zomer van 1942 werden ongeveer 500 Joodse mannen uit Amsterdam naar Kamp de Beetse gebracht. Zij moesten onder dwang werken in onder meer de landbouw en bosbouw. Hoewel de omstandigheden relatief draaglijk waren, kwam er op 3 oktober 1942 abrupt een einde aan hun verblijf. Die dag werden ze op transport gezet naar Kamp Westerbork, en van daaruit gedeporteerd naar vernietigingskampen verder oostwaarts.

Begin 1945 bood Kamp de Beetse onderdak aan ruim 200 vrouwen en kinderen van NSB’ers. Deze groep was na Dolle Dinsdag (5 september 1944) gevlucht naar Lüneburg in Duitsland, maar keerde in februari 1945 terug naar het noorden van Nederland. In afwachting van verdere opvang werden zij tijdelijk in het kamp ondergebracht.

Na de bevrijding werd Kamp de Beetse in augustus 1945 omgevormd tot een interneringskamp. Hier verbleven enkele honderden politieke delinquenten, waaronder NSB’ers en SS’ers. Zij moesten hun straf uitzitten of wachten op berechting. De omstandigheden waren sober en streng; het kamp stond symbool voor de afwikkeling van de bezettingsperiode.

In 1948 werd Kamp de Beetse definitief gesloten. De barakken werden vrijwel allemaal afgebroken en verkocht. Slechts één barak bleef bewaard. Daarmee kwam een einde aan een bewogen periode waarin het kamp meerdere functies heeft gehad – van werkverschaffing tot internering – en getuige was van enkele van de meest ingrijpende gebeurtenissen uit de twintigste eeuw.

Na tientallen jaren verwaarlozing werd de barak, die na 1948 als enige was bewaard, vanaf 2008 grondig gerestaureerd. In dat jaar startte de gemeente Vlagtwedde een plan om asbest te verwijderen, het dak te herstellen en de topgevels te verstevigen, waardoor de barak behouden kon blijven voor toekomstige generaties

Vanaf oktober 2024 bouwen vrijwilligers op het terrein aan een replica van een werkverschaffingsbarak uit 1935. In een naastgelegen boerenschuur werden eerder timmerwerk, schilderwerk en montage voorbereid. In oktober 2024 werden de wanddelen geplaatst, waarop ramen, deuren en vloeren volgden. Op 28 februari 2025 werd de barak verder opgebouwd op locatie. Half mei 2025 bereikte de nieuwbouw een belangrijke mijlpaal: het dak werd stevig bevestigd door een team van vrijwilligers. Vanaf dat moment is verder gegaan met de bouw en inrichting van de barak. Deze wordt uiteindelijk opengesteld voor publiek, met als doel bezoekers een realistisch beeld te geven van het leven tijdens de werkverschaffingsperiode.